ددلاین در ۴ آبان ۱۴۰۵، به قلم Dade Hayes، گفتگوی Reed Hastings را در پادکست On with Kara Swisher گزارش کرده است. هستینگز هم‌بنیان‌گذار نتفلیکس است. همان گزارش می‌نویسد او ژوئن ۲۰۲۶ پیوند سه‌دهه‌ای‌اش با شرکتی را که هم‌بنیان گذاشته بود تمام کرده و این حرف‌ها را از بیرون شرکت می‌زند. محور گفتگو دو روند است: کند شدن رشد تماشا در نتفلیکس، و بالا رفتن سهم یوتیوب از تماشا روی صفحهٔ تلویزیون.
تعدیل و میز محتوا
ددلاین می‌نویسد او گفته تعدیل حدود هزار نفر، نزدیک شش درصد نیرو، را خوانده و از پیش خبر نداشته است. همان گزارش از تعدیل همین ماه حرف می‌زند. ددلاین جداگانه می‌نویسد نتفلیکس Bela Bajaria را از ریاست محتوا برداشته و Peter Rice را گذاشته و Dan Lin را از ریاست فیلم کنار گذاشته است. Kara Swisher در این فضا پرسیده آیا رهبران تازه، با کند شدن رشد تماشا، باید رویکرد برنامه را جدی عوض کنند.
It’s hard because I’d like to be in the fray helping
ترجمهٔ روند: سخت است، چون دلم می‌خواست وسط معرکه باشم و کمک کنم.
Those are traumatic moments, saying goodbye to some people and getting other people to focus on, ‘OK, we really need to take up our creative excellence and just to be supportive.’ But they’re very competent people. They’ll figure it out. So I’m not worried about it.
ترجمهٔ روند: این‌ها لحظه‌های زخمی است؛ خداحافظی با بعضی‌ها، و واداشتن بقیه به این‌که بر برتری خلاق تمرکز کنند و فقط حامی بمانند. ولی آدم‌های بسیار کاربلدی هستند. راهش را پیدا می‌کنند. پس نگرانش نیستم.
I think the strategy is doing more and better television shows, more and better movies.
ترجمهٔ روند: فکر می‌کنم راهبرد، ساختن مجموعه‌های تلویزیونی بیشتر و بهتر است، و فیلم‌های بیشتر و بهتر.
جوهر برند، مهیج بودن است
ددلاین می‌نویسد او افزود شرکت خوب است به ریشه‌هایش برگردد، و در همان جمله از پیشنهادهای تازه‌تر مثل ورزش زنده نام می‌برد. این بخش، نقل غیرمستقیم ددلاین است. جملهٔ خود هستینگز این است:
The core brand property is about being thrilling.
ترجمهٔ روند: خاصیت اصلی این برند، مهیج بودن است.
We realized, it took a long time, that we could be distrusted, we could be disliked, but we can never be boring, OK? That the essence of an entertainment brand is to be thrilling.
ترجمهٔ روند: فهمیدیم، و طول کشید، که می‌شود به ما بی‌اعتماد بود و می‌شود از ما بدشان بیاید، ولی هرگز نباید کسل‌کننده باشیم. جوهر یک برند سرگرمی، مهیج بودن است.
یوتیوب، ماشین توجه
ددلاین می‌نویسد سهم یوتیوب از تماشا روی صفحهٔ تلویزیون همچنان بالا می‌رود و نتفلیکس در جا زده است. این جمله شرح ددلاین است. هستینگز تفاوت مدل کسب‌وکار را این‌طور گفته است:
They have 3 million paid creators who are fighting for attention.
ترجمهٔ روند: سه میلیون سازندهٔ پول‌بگیر دارند که برای توجه می‌جنگند.
ددلاین برای دارایی‌های فرهنگی پرمخاطبی که این جمعیت گاه می‌سازد دو نام می‌آورد: Obsession و Backrooms. نقل خود او دربارهٔ اندازهٔ این سهم این است:
an incredibly small amount of viewing on YouTube. And it took a while to develop it. It’s the stuff that’s very attention-grabby. So in hacking attention, YouTube’s platform is very good.
ترجمهٔ روند: سهمی فوق‌العاده کوچک از تماشای یوتیوب. و مدتی طول کشید تا ساخته شود. همان چیزی است که توجه را می‌قاپد. پس در هک کردن توجه، سکوی یوتیوب خیلی خوب است.
It’s a highly tuned machine for attention and it’s winning viewing hours.
ترجمهٔ روند: ماشین خیلی کوک‌شده‌ای برای توجه است و ساعت‌های تماشا را می‌برد.
فرم کوتاه و معیار خلاقیت
سویشر پرسیده نتفلیکس باید به سمت فرم کوتاه برود یا نه. پاسخ، مقایسه با تاریخ سینما و تلویزیون است. در پایان، خودش ضمیر را از «ما» به «آن‌ها» برمی‌گرداند؛ ددلاین روی کلمهٔ they تأکید چاپی گذاشته است.
If you look at the beginning of television in the 1950s and 1960s, movie viewing went way down because suddenly there’s this new hot object, television. And then movies got a lot better in the 1970s. There was a whole creative revolution in the pacing and the realism. And then movies fought back and became, again, up until the internet or up until Covid, really a substantial art form. So I would say the parallel there is, you know, YouTube is the television and that example and where the movies is we have to take up the creative bar and push ourselves to be ever more gripping, real, connecting, and do what we do – I say we. Which they do incredibly well.
ترجمهٔ روند: اگر به آغاز تلویزیون در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ نگاه کنید، تماشای فیلم خیلی پایین آمد، چون ناگهان یک شیء داغ تازه بود: تلویزیون. بعد فیلم‌ها در دههٔ ۱۹۷۰ خیلی بهتر شدند. یک انقلاب خلاق در ضرباهنگ و واقع‌گرایی بود. بعد فیلم‌ها برگشتند و تا اینترنت، یا تا کووید، دوباره یک فرم هنری جدی شدند. موازی‌اش این است که یوتیوب همان تلویزیون این مثال است، و جایی که فیلم ایستاده باید معیار خلاقیت را بالا برد و به سمت چیزی رفت که گیراتر، واقعی‌تر و وصل‌کننده‌تر باشد. می‌گوید «ما»، و خودش تصحیح می‌کند: آن‌ها این کار را فوق‌العاده خوب انجام می‌دهند.
قیمت وارنر و ساختار دو مدیرعامل
ددلاین پیگیری نتفلیکس برای خرید بخش استودیو و پخش Warner Bros. Discovery را نافرجام می‌خواند و می‌نویسد این موضوع هنوز بر سهام شرکت سنگینی می‌کند. به نوشتهٔ همان گزارش، هستینگز یادآوری کرد Paramount در مسیر قطعی کردن خرید صد و ده میلیارد دلاری کل این شرکت و تشکیل Skydance، دو میلیارد و هشتصد میلیون دلار بابت قطع مذاکره به نتفلیکس پرداخته است.
At the price that we had bid, we were really happy
ترجمهٔ روند: در قیمتی که ما پیشنهاد داده بودیم، واقعاً راضی بودیم.
Then the price went up a bunch and it seemed a bridge too far.
ترجمهٔ روند: بعد قیمت یک‌باره بالا رفت و به نظر پلی رسید که زیادی دور است.
We could have done it. It’s not a ‘can’t,’ but a ‘choose not to.’
ترجمهٔ روند: می‌توانستیم انجامش دهیم. مسئله «نمی‌توانیم» نیست؛ «انتخاب می‌کنیم که نکنیم» است.
ساختار دو مدیرعامل را ددلاین اول برای هستینگز و Ted Sarandos و سپس برای ساراندوس و Greg Peters ثبت کرده و آن را در شرکت‌های آمریکایی یگانه خوانده است. به روایت ددلاین، هستینگز گفته انتظار ندارد این ساختار در «صد سال آیندهٔ نتفلیکس» رایج بماند. سویشر پرسیده چرا شرکت را تا یک قرن دیگر پایدار می‌داند.
Because I think humans are going to be around, and you love entertainment.
ترجمهٔ روند: چون فکر می‌کنم انسان‌ها خواهند ماند، و شما سرگرمی را دوست دارید.